29 Σεπτεμβρίου 2010

ΠΡΙΝ ΤΗ ΜΟΡΦΗ

Σε ένα από τα επεισόδια της σειράς the Simpsons πρωταγωνιστής είναι ο γνωστός αρχιτέκτονας Frank Gehry. Στο συγκεκριμένο επεισόδιο ανάμεσα στα άλλα σχολιάζεται η διαδικασία σχεδιασμού που ακολουθεί ο αρχιτέκτονας από την πρώτη σκέψη μέχρι την κατασκευή του κτηρίου. Στην αρχή του επεισοδίου, φαίνεται ο αρχιτέκτονας έξω από το σπίτι του να διαβάζει ένα γράμμα. Το γράμμα αναφέρεται σε ένα αίτημα προς τον Gehry να σχεδιάσει μία αίθουσα συναυλιών στην πόλη (Λος Άντζελες). ο αρχιτέκτονας αφού το διαβάσει, τσαλακώνει το χαρτί και το πετάει. Η μορφή του τσαλακωμένου χαρτιού αμέσως του δίνει την έμπνευση. Έτσι βλέπουμε πώς ένα τσαλακωμένο χαρτί αποτελεί για τον Gehry την έμπνευσή για ένα νέο κτήριο και οδηγεί στον σχεδιασμό μιας νέας μορφής. Στη συνέχεια του επεισοδίου βλέπουμε πως κατά τη διάρκεια της κατασκευής ένα «κανονικό» κτήριο σχεδιασμένο με βάση έναν ορθογωνικό κάνναβο, παραμορφώνεται όπως παραμορφώνεται και τσαλακώνεται ένα κομμάτι χαρτί για να προκύψει η νέα μορφή. Η δομή του κτηρίου είναι πλέον έτοιμη και αρκεί η κάλυψη της εξωτερικής επιφάνειάς του ώστε αυτό να ολοκληρωθεί και να λειτουργήσει. Η παραπάνω περιγραφή όπως γίνεται στη σειρά είναι βέβαια φανταστική αλλά έχει ενδιαφέρον ότι μιλάει με μια απλή και άμεση γλώσσα για μία θεωρία αρχιτεκτονικού σχεδιασμού η οποία έχει βάση και αφετηρία της την αποκλειστική σχεδόν ενασχόληση με την εξωτερική μορφή. Ας δούμε όμως τι ακριβώς συμβαίνει στην πραγματικότητα με παράδειγμα το γνωστό μουσείο στο Bilbao, ένα έργο του 1997. Πράγματι η πρώτη κίνηση του Gehry είναι το σκίτσο. Ένα σκίτσο το οποίο δεν περιγράφει μία κάτοψη ή μία λειτουργική σχέση αλλά την συνολική εξωτερική μορφή του κτηρίου. Ένα σκίτσο το οποίο αναζητάει έναν τρισδιάστατο όγκο ο οποίος αναπτύσσεται στον χώρο. Όπως αναφέρει ο αρχιτέκτονας:

Σκέφτομαι τα σκίτσα μου σαν γρίφους τα οποία δεν σημαίνουν τίποτα για κάποιον άλλον παρά μόνο για εμένα […] Αυτή η επιτυχημένη ισορροπία ανάμεσα στο μάτι και το χέρι οδηγεί πρώτα σε μια εφήμερη εικόνα και αυτή με τη σειρά της οδηγεί στο κτήριο.

Το μάτι και το χέρι οδηγούν στο σκίτσο το οποίο κάποια στιγμή φτάνει σε μία μακέτα εργασίας. Αυτό είναι και το πεδίο πάνω στο οποίο δουλεύεται και ολοκληρώνεται η εικόνα του κτηρίου. Στη μακέτα εργασίας λαμβάνονται οι τελικές αποφάσεις και το κτήριο προσεγγίζει την τελική του μορφή. Αυτή η τελική εκδοχή της μακέτας εργασίας δίνει τη θέση της σε μία μακέτα μεγάλης κλίμακας και μεγάλης ακρίβειας. Αφού έχει ολοκληρωθεί η μακέτα, αφού έχει ελεγχθεί «με το μάτι και το χέρι», όπως ανέφερε ο Gehry, η μακέτα σκανάρεται με τρισδιάστατους σαρωτές και μεταφέρεται στον υπολογιστή σε ψηφιακή μορφή. Όπως είναι γνωστό ο Gehry χρησιμοποιεί ένα πρόγραμμα το οποίο εφευρέθηκε για την κατασκευή αεροσκαφών. Το CATIA μπορεί να χειριστεί εξαιρετικά σύνθετες μορφές και να τις υπολογίσει στατικά μέσω ανάλυσης πεπερασμένων στοιχείων ώστε να είναι έτοιμες να περάσουν στην κατασκευή.

Την ίδια ακριβώς χρονιά, το 1997, ένα άλλο αρχιτεκτονικό γραφείο ακολουθεί μία αντίστροφη πορεία. Οι Sulan Kolatan και William MacDonald ξεκινούν με αφετηρία τους λειτουργικά διαγράμματα όπου αποτυπώνουν σχέσεις και αντιστοιχίες ανάμεσα σε προγραμματικά στοιχεία που δομούν τον χώρο. Στη μελέτη τους για το διαμέρισμα Ο/Κ (από τα αρχικά των ιδιοκτητών) αναλύουν την καθημερινή λειτουργία σε λειτουργικά προφίλ ανεξαρτήτως κλίμακας και είδους. Τα έπιπλα και ο εξοπλισμός του διαμερίσματος μεταφράζονται σε λειτουργικές μονάδες. Έτσι π.χ. δεν υπάρχει η έννοια «καρέκλα» αλλά ένα επίπεδο όπου κάθεται κανείς και ένα επίπεδο όπου στηρίζει την πλάτη του. Αντίστοιχα δεν υπάρχει μπάνιο ή νιπτήρας αλλά επιμέρους κοιλότητες όπου κανείς πλένει τα χέρια του ή το σώμα του. Τα παραπάνω εμφανίζονται με τη μορφή διαφορετικών προφίλ, τα οποία αποτελούν ουσιαστικά ιδεογράμματα λειτουργιών, διατομές οι οποίες μέσα από μια ανθρωπομετρική διαδικασία συνδιαλέγονται με τον χώρο. Το επόμενο βήμα είναι η δημιουργία πρωτοκόλλων διασύνδεσης των παραπάνω προφίλ ανάλογα με τις λειτουργικές ανάγκες των δύο κατοίκων. Οι προγραμματικές και λειτουργικές ιδιότητες των προφίλ καθορίζουν συνδέσεις και συνέχειες μεταξύ τους με αποτέλεσμα να προκύπτουν διασταυρούμενες σχέσεις. Μέσα από προγράμματα animation όπως το Maya, είναι δυνατή η παραγωγή σύνθετων υβριδικών μορφών (αυτό που αποκαλείται morphing). Αυτές οι νέες μορφές μπορούν άμεσα να προχωρήσουν στην κατασκευή. Στη συγκεκριμένη κατασκευή το υλικό που χρησιμοποιήθηκε ήταν fiberglass το οποίο εκχύθηκε σε καλούπια και στερεοποιήθηκε όπως θα συνέβαινε και στην κατασκευή μιας βάρκας. Σε όλη την παραπάνω διαδικασία ο ηλεκτρονικός υπολογιστής ήταν αυτός που παρήγαγε τη μορφή. Η μορφή δεν προϋπήρχε στο μυαλό των αρχιτεκτόνων ούτε καν αναζητήθηκε μέσα από σκίτσα ή μακέτες αφού αυτό που ενδιέφερε ήταν οι λειτουργική «απόδοση» του χώρου και όχι η μορφή του. Η τελική μορφή προέκυψε ως ένα υβρίδιο το oποίο συνδέεται παραμετρικά με τα αρχικά δεδομένα και εξαρτάται άμεσα από αυτά. Οι αρχιτέκτονες μπορούσαν να παρέμβουν μόνο τοπικά αλλάζοντας τις τιμές ή τις παραμέτρους ώστε να διαμορφώσουν και να κατασκευαστούν σύνθετα «οικιστικά τοπία» όπως ονομάζονται.

Συνοψίζοντας τα δύο παραπάνω παραδείγματα θα μπορούσαμε να διακρίνουμε τα εξής: Στον Gehry αφετηρία είναι το σκίτσο ενώ στους Kolatan/MacDonald το διάγραμμα. Για τον Gehry η μορφή είναι αποτέλεσμα έμπνευσης, ταλέντου, ατομικής έκφρασης. Για τους Kolatan/MacDonald η μορφή είναι αποτέλεσμα ανάλυσης δεδομένων, μεθόδου και υπολογιστικής διαδικασίας. Έτσι στη μία περίπτωση η μορφή προϋπάρχει στο μυαλό του αρχιτέκτονα και η λειτουργία ακολουθεί, ενώ στην άλλη η λειτουργία αναλύεται και η μορφή προκύπτει ως αποτέλεσμα εκ των υστέρων. Αυτό κάνει και την σχεδιαστική διαδικασία που ακολουθεί ο Gehry προσωπική και ανεπανάληπτη ενώ στην άλλη περίπτωση η σχεδιαστική διαδικασία μπορεί να επαναληφθεί μέσα από συγκεκριμένα πρωτόκολλα λειτουργίας και τεχνικές.

Μιλάμε για δύο έργα του 1997. Θα μπορούσε κάποιος να πει ότι τα δύο έργα ανήκουν στο ίδιο ρεύμα ή στυλ, έχουν την ίδια φιλοσοφία (αποδόμηση, Blob, πτύχωση?). Μόνο όμως όταν δει κανένας προσεκτικά και μελετήσει αυτό που βρίσκεται πίσω από το προφανές καταλαβαίνει τι γίνεται. Η θεωρία του σχεδιασμού έρχεται εδώ να φωτίσει τις αρχές και τη διαδικασία του σχεδιασμού και να αναδείξει τις θεμελιώδεις διαφορές.

Η παραπάνω διαπίστωση ισχύει σε κάθε περίπτωση. Είτε μιλάμε για σύγχρονους αρχιτέκτονες είτε όχι. Στους κύκλους της Deutscher Werkbund ο Henry van de Velde πίστευε ότι:

Ο καλλιτέχνης είναι ουσιαστικά και εσωτερικά παθιασμένος ατομιστής, αυθόρμητος δημιουργός. Ποτέ, εσκεμμένα, δεν θα υποταχθεί σε μια πειθαρχία που του επιβάλλει έναν γνώμονα, έναν κανόνα.

Ενώ ο Hermann Muthesius υποστήριζε ότι:

Η αρχιτεκτονική και ολόκληρη η σφαίρα δραστηριότητας του Werkbund τείνει προς την τυποποίηση. Μόνο με την τυποποίηση μπορούμε να επανακτήσουμε την οικουμενική σημασία που κατείχαν οι εποχές με αρμονικό πολιτισμό.

Αντίστοιχα μέσα στην ίδια σχολή του Bauhaus ο Johannes Itten έλεγε για το πώς:

Αν ένα γνήσιο συναίσθημα πρέπει να εκφραστεί με μια ευθεία ή ένα επίπεδο, το συναίσθημα αυτό πρέπει πρώτα ν’ αντηχήσει μέσα στον καλλιτέχνη. Βραχίονας, χέρι, ακροδάχτυλο, ολόκληρο το σώμα πρέπει να έχουν διαποτιστεί από το συναίσθημα.

Κάτι που δεν θα το δέχονταν ο Hannes Meyer ο οποίος διακήρυττε ότι:

Δεν επιδιώκουμε το στυλ Bauhaus ούτε τη μόδα Bauhaus ούτε την οριζόντια-κατακόρυφη νέο-πλαστικότητα […] ο σχεδιασμός μας δεν υπαγορεύεται από τον ρυθμό ούτε από την ιεραρχία […] η τέχνη του Bauhaus περιφρονεί την ψεύτικη ευαισθησία που καλείται ταλέντο.

Εκείνη την εποχή ο Mendelsohn και o Gropius, αν και θεωρούνται και οι δύο μοντέρνοι αρχιτέκτονες, έκαναν εμφανείς τις διαφορετικές προσεγγίσεις του αρχιτεκτονικού σχεδιασμού. Έτσι, ενώ για τον Mendelsohn η μορφή είναι η αφετηρία και ο στόχος για τον Gropius η λειτουργία αποτελεί τη μοναδική βάση του σχεδιασμού. Για τον Mendelsohn η αρχική κίνηση είναι το σκίτσο, ένα σκίτσο της εξωτερικής μορφής το οποίο υλοποιείται στον χώρο. Για τον Gropius - ή μάλλον για τον συνεργάτη του Neufert ο οποίος βρίσκεται πίσω από τον σχεδιασμό του κτηρίου στο Dessau - η αρχική κίνηση είναι η λειτουργία. Ο υπολογισμός των παραμέτρων που θα κάνουν το κτήριο να ικανοποιεί τις ανάγκες με τον καλύτερο τρόπο. Η μορφή του κελύφους στη μία περίπτωση, η λειτουργία του χώρου στην άλλη. Η εξωτερική εικόνα στη μία περίπτωση, η εσωτερική οργάνωση στην άλλη.

Μέσα από μία αντιμετάθεση οδηγούμαστε ξανά στην αρχή. Η αναζήτηση της ιδανικής μορφής ή η αναζήτηση της ιδανικής λειτουργίας εκφράζουν δύο αντιδιαμετρικές θέσεις. Σημασία δεν έχει η ίδια η μορφή (αυτή μπορεί εύκολα να παραπλανήσει) αλλά αυτό που υπάρχει πριν τη μορφή, δηλαδή η σκέψη, η θεωρία η οποία την παράγει. Αυτή περιγράφει το πλαίσιο και τα όρια, αυτή ορίζει τους στόχους και τις επιδιώξεις σε κάθε περίπτωση. Μόνο μέσα από τη γνώση της θεωρίας της αρχιτεκτονικής μπορεί κανείς να κρίνει έγκυρα αυτό που έχει απέναντι του και κατ’ επέκταση να στοχαστεί πάνω σε αυτό που έχει μπροστά του. Αυτό δηλαδή που σχεδιάζει ο ίδιος.

27 Σεπτεμβρίου 2010

DBEW COMPETITION (2002)










DESIGN DESCRIPTION

It is a two-bedroom apartment for a three-member family. The size of the apartment is 66m^2 (6600mm*11000mm). The height of the apartment is 2,6 m. It is a small but very compact apartment. It is consistent of four parts. A wooden structure, two glass side-walls, and two freestanding elements. There are not specific rooms such us kitchen, bathroom, dining room etc. but the different cultures such as cooking culture, leisure culture, working culture are “produced” through a performative recombination of these four parts.

DESIGN REPORT

Concept

What would be a design beyond east and west? For me the question is: Is it possible today to propose a design, which is able to embody and express both the eastern and western ideas about living? It is true that the idea of individuality has been the main philosophical theme in the tradition of western philosophy while what was more important for the eastern world-view was the cultivation of a refined relationship between the man and the world. However in the first case the human subject abused the environment and created hostile urban organizations. Modern technology is marked by a radical departure from everything previously known. It has disturbed the balance between humanity and nature in ways that are long-range, irreversible, and planetary in scale. It has created a "freedom without values". Traditional ethics presumed that the effects of our actions are limited. In the end, humans become the objects of their own fabrications, to be shaped according to the designs of technology. The cultural tradition of ancient eastern civilizations can provide today an answer to this problematic situation. The notion of the myth, which is so important for the eastern tradition, is completely absent from the contemporary way of living. Myth is what provides a universal unitary model for the humanity establishing all the relations between man and the world. In other words myth gives a common meaning to everything that exists. Today myth can offer the unique opportunity of a true inter-cultural dialogue in which both sides are giving and taking equally. The idea of myth possesses a wealth of traditional wisdom that could help build a new universal ethics of responsibility in the technological age. That is what I have tried to introduce through my proposal: an environment, which has the human being at its center, but also organizes in a sophisticated way the relationships between the man, the technical and the physical world. An architecture which is at the same time humanist and mythical, a design which unites east and west. research – engineering - marketing -Houses are not able to follow the contemporary way of living. Their design follows an older way of life where every space has just one function. Contemporary families need a more flexible, multifunctional space, which has the ability to perform in a different way according to the needs. The design of a small, compact house must consider this idea of spatial multi-valence. -There is an increasing demand for the use of digital technologies in every function of the living environment. The personal computer, the hi-fi system, the television, the electronically controlled kitchen are just a few examples of the implications of new technologies on the practice of architecture. They are not though aesthetically articulated in a sophisticated way. Considering the existing situation I propose a humanist-mythical environment consisted of four parts:

Earthscape
The earthscape is the multifunctional landscape that can be used for sleeping, eating, resting, working in various ways through the day. In terms of construction, molds for the scapes are produced with the help of CNC machines. These machines are used to cut rib sections for the molds. The ribs are then assembled into a three-dimensional "egg-crate" grid. On top of the grid the wooden floor is fixed that provides a continuous surface that unites beds, tables, offices, other furniture creating a flexible organism.

Fire element
The fire element expresses the action of preparing the food. It is designed as a freestanding object-element. Its shape is a result of triangular and cyclical organization that produces a friendly and functional form.

Water element
The element of the water is a single sculptural volume also that includes every action that has to do with the use of water.

Ether element
The ether element expresses the communication between the human and the physical-technological environment. The sidewalls are prefabricated elements, which not only provide the interaction between the inside and the outside but also function as a thick “intelligent” skin for the house. Computers, LCD screens, hi-fi systems, electrical circuits, lighting, air conditioning are all part of the glass walls. In this way ether has the mythic dimension of the physical outside and the contemporary dimension of the virtual-digitalized space. These four elements only work together. Space is not static but every action is related to the simultaneous use of more than one element. The kitchen culture for example is “produced” by the co-operation of the earthscape, the fire element, the water element and the ether element. Myth is exactly this unity of every element in order to produce meaning. The human subject can adjust this microcosm according to his needs in order to give quality to his life. This is for me a design beyond east and west.

22 Σεπτεμβρίου 2010

Contour Crafting



4 Σεπτεμβρίου 2010

Do I need an architect?

1. Do I need an architect for my project?
If you haven't worked with an architect before, you may wonder whether your project really requires it. Particularly if your project is your personal residence, it may not seem necessary. No one can tell you definitively whether you require the services of an architect, but we encourage you to explore this site to learn more about what architects do, and watch the video case studies to see how architects affect their clients' satisfaction with the final building project.

2. What services do architects provide?
Architects see the big picture when it comes to your project. They help you explore what appeals to you aesthetically and what you require functionally. They coordinate teams of design, engineering and construction professionals; they sort through the maze of building codes and zoning requirements; they ensure your project is built the way it was intended. For a detailed list of services architects provide, download You and Your Architect (1.79MB, PDF).

3. Why should I hire an AIA architect (read TEE architect)?
Members of the American Institute of Architects adhere to the AIA Code of Ethics and Professional Conduct, assuring you of their dedication to the high standards of professional practice. AIA architects also fulfill annual continuing education requirements to maintain their professional standing and to stay current in the profession.

4. At what point in my project should I involve an architect?
As soon as you decide you want to build something new, you should start looking for an architect. Architects provide important pre-design services including site evaluation, and can help you explore options you may not have considered. Involving an architect early in the process can help avoid costly missteps, and increase the likelihood of your satisfaction with the project.

5. How do I find the right architect for my project?
It is critical to find an architect who makes you feel comfortable, and with whom you have open communication. It's also important to find an architect with experience in your project type. This site provides helpful information on how to select an AIA architect (50KB, PDF). For a list of local architects who specialize in your project type, visit the AIA's Architect Finder.

6. Don't architects add substantial cost to a project?
While it's true that architects' fees are an additional project cost, hiring an architect can actually save you money in many ways. Architects can monitor your budget and negotiate to get the best materials and workmanship at a good price. An architect's design can reduce energy and maintenance costs. They can turn a difficult lot into a successful building site. And they spend time planning and fully developing your ideas to avoid changes once construction is underway.

7. How are architects compensated?
An architect's compensation can be based on time, a stipulated sum, a percentage of the cost of the work, the project's square footage, unit cost (based on number of rooms/apartments, etc.), or royalty in which compensation is a share of the profit derived from the project. Time-based compensation and stipulated sums are most common.

8. What's my role in the design process?
Your architect will depend on you to communicate about your design preferences, functional requirements, and budget. Your timely response to questions and design submissions will help keep the project on track. It is also important for you to raise any concerns you have as the project proceeds, so they can be addressed in the earliest stages. Working in partnership with your architect, you will help ensure the best possible outcome for your project.

The architect hired by a client is responsible for creating a design concept that meets the requirements of that client and provides a facility suitable to the required use. In that effort, the architect must meet with and question the client [extensively] to ascertain all the requirements and nuances of the planned project. This information, called a "program", is essential to producing a project that meets all the needs and desires of the owner—it is a guide for the architect in creating the design concept.