23 Σεπτεμβρίου 2016

Το ιδιωτικό μας κοινότοπο



Τον Ιανουάριο του 1980 ήμουν τριάμισι χρονών. Πριν λίγο καιρό είχαμε εγκατασταθεί στο νέο μας διαμέρισμα στο Παγκράτι με τους γονείς μου και την νεογέννητη αδερφή μου. Το ρετιρέ του 4ου ορόφου δεν είχε επιπλωθεί καλά-καλά γι αυτό μπορούσα και μεταφερόμουν με αστραπιαία ταχύτητα από το ένα δωμάτιο στο άλλο. Πάνω στα κρύα γκρίζα μάρμαρα του καθιστικού ή τα ζεστά ξύλινα πατώματα των υπνοδωματίων, τρέχοντας με τα πόδια ή γλιστρώντας με το αγωνιστικό ποδηλατο-αυτοκινητάκι μου. Από αυτήν την άποψη τα 80κάτι τετραγωνικά του χώρου μου φαίνονταν ατελείωτα. Ατελείωτο μου φάνηκε βέβαια και εκείνο το βράδυ του 1981 που όλες οι πολυκατοικίες της Αθήνας άρχισαν να κουνιούνται ταυτόχρονα και εμείς μετακομίσαμε για λίγο στη μονοκατοικία του παππού και της γιαγιάς. Η πολυκατοικία μας ωστόσο άντεξε μια χαρά και το διαμέρισμα γέμισε σταδιακά με καινούργια πράγματα. Παιδικά έπιπλα από σουηδικό καπλαμά και πτυσσόμενα τραπέζια από φορμάικα, μασίφ καναπέδες με εμπριμέ σατέν υφάσματακαι μπρονζέ φωτιστικά με γυάλινα άνθη,ναίφ πίνακες ζωγραφικής με δέντρα και μαλακές μοκέτες σε παλ χρώματα, εισαγώμενα πλαστικά παιχνίδια και διάφανα μουράνο ζωάκια, φουτουριστικές γιαπωνέζικες τηλεοράσεις και μεταλλικά στερεοφωνικά με μπλε λαμπάκια,ιλουστρασιόν βιβλία τέχνης και αφίσες από παιδικά εβδομαδιαία περιοδικά, αντιγραμμένες κασέτες μουσικής και δισκέτες υπολογιστή διαμέτρου 5 και 1/4.

Την υπόλοιπη Αθήνα την είδα σιγά-σιγά, μέσα από τα πίσω παράθυρα του οικογενειακού αυτοκινήτου,στις μεγαλύτερες διαδρομές για βόλτες ή επισκέψεις και τις μικρότερες εξορμήσεις για δουλειές, σινεμά ή ψώνια. Στο κέντρο ο κόσμος να γεμίζει την Αθηνάς και την Αιόλου, αυτοκίνητα, ταξί και τρόλει να στριμώχνονται στην Πανεπιστημίου, παρατημένα νεοκλασικά να περιμένουν τη μοίρα τους. Σκοτεινοί πεζόδρομοι, φωτεινά μικρομάγαζα και ένα καμμένο Μινιόν. Στα προάστια νέα εμπορικά κέντρα, όπως το εντυπωσιακό Atrina και το γυαλιστερό Galleria, επιβλητικά στάδια όπως το τεράστιο ΟΑΚΑ και το δυναμικό ΣΕΦ. Προαστιακές πολυκατοικίες πανταχόθεν ελεύθερες με διαμπερείς πιλοτές, γεωμετρικά παρτέρια με γκαζόν και μπετονιένες ζαρντινιέρες, παρατεταγμένοι ηλιακοί και απειθάρχητες κεραίες.

Στο περίπτερο 'Kατοικία και δημόσιος χώρος' θα προσπαθήσουμε να ξαναθυμηθούμε όλα τα παραπάνω ανασυνθέτοντας μια συνοπτική αφήγηση της ελληνικής πόλης της δεκαετίας του '80 και, κυρίως, κατασκευάζοντας αναδρομικά ένα τυπικό διαμέρισμα της εποχής.Από τη μεγάλη κλίμακα του δημόσιου έργου έως τη μικροκλίμακα του διακοσμητικού αντικειμένου, συλλογικές εμπειρίες και προσωπικές επιλογές,υβρίδια παράδοσης και υπερνεωτερικότητας, μάγματα συντήρησης και χειραφέτησης, αποτυπώνονται στον χώρο σε μια εποχή όπουτο πλέον ιδιωτικό καθρεφτίζεται στο πλέον κοινότοπο,όχι από ανάγκη αλλά από επιλογή.

Επιμέλεια περιπτέρου Κ. Τσιαμπάος
Σχεδιασμός διαμερίσματος Ε. Πλαΐνη - Γ. Καραχάλιος


Aν έχετε κάτι σχετικό από τη δεκαετία του Ογδόντα, συμπληρώστε τη φόρμα εδώ και γίνετε μέλη της κοινότητας της έκθεσης GR80s. Η Ελλάδα του Ογδόντα στην Τεχνόπολη.